Moment poniesienia kosztu podatkowego – inne stanowisko KIS.

Trwał wiele lat spór dotyczący momentu ujmowania w kosztach wydatków kwalifikowanych na gruncie podatku dochodowego, jako koszty pośrednie. Pomimo orzecznictwa sądowego organy podatkowe pozostawały na stanowisku, że wydatek zyskiwał status kosztu podatkowego dopiero w momencie uznania go za koszt bilansowy. Jednak od niedawna KIS w tej kwestii przyjmuje za prawidłową wykładnię stosowaną przez sądy.

Uregulowania ustawowe odnoszące się do potrącalności kosztów pośrednich, w art. 22 ust. 5c-5d ustawy o pdof (Dz. U. z 2018 r. poz. 1509 ze zm.) oraz w art. 15 ust. 4d-4e ustawy
o pdop (Dz. U. z 2018 r. poz. 1036 ze zm.), a wynika z nich, że koszty pośrednie są potrącalne w dacie ich poniesienia. W przypadku, kiedy dotyczą one okresu przekraczającego rok podatkowy i nie jest możliwe doprecyzowanie, jaka część tych kosztów odnosi się do danego roku podatkowego, wówczas stanowią koszty proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Inaczej ustawodawca zdefiniował dzień poniesienia kosztu, jest to dzień, na który ujęto koszt
w księgach rachunkowych (zaksięgowano), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby on rozliczeń międzyokresowych kosztów. Wydatek kwalifikowany, jako koszt pośredni staje się kosztem podatkowym, od momentu ujęcia go w księgach zgodnie z zasadami ustawy o rachunkowości (art. 22 ust. 5d ustawy o pdof i art. 15 ust. 4e ustawy o pdop).

Organy podatkowe przez lata w wydawanych interpretacjach przyjmowały, że dopiero moment odpisu kosztów, w ewidencji rachunkowej, w ciężar kont o charakterze wynikowym, mający wpływ na ustalenie prawidłowego wyniku finansowego firmy, jest momentem mającym określone konsekwencje na gruncie podatku dochodowego.

Stąd uznawały, że moment obciążenia wydatkiem kosztów podatkowych jest uzależniony od uznania go za taki koszt w ujęciu bilansowym i to przepisy ustawy o rachunkowości przesądzały, o dacie poniesienia kosztu podatkowego (z zastrzeżeniem rezerw i biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów). Wskazywały, że zgodnie z przyjętą polityką rachunkowości dla celów bilansowych, koszty pośrednie rozliczane są w tym samym czasie do kosztów podatkowych (por. interpretację Dyrektora KIS z dnia 19 września 2018 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.305. 2018.1.NL).

W opinii sądów twierdzenie, że art. 22 ust. 5d ustawy o pdof i odpowiednio art. 15 ust. 4e ustawy
o pdop nakazuje rozpoznawać koszt w oparciu o uregulowania wynikające z ustawy
o rachunkowości, nie wynika to bezpośrednio z zapisów zawartych w art. 22 ust. 5c i art. 15 ust. 4d. Użyte w nich sformułowania "dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych"
a nie określenia "dzień, na który ujęto, jako koszt w księgach rachunkowych" skutkuje tym, że faktyczna data dokonania zapisu w księgach rachunkowych nie może zmieniać kwalifikacji danego wydatku jako kosztu uzyskania przychodów.

Zmiana stanowiska Dyrektora KIS, potwierdzająca opinię sądów (por. interpretacje indywidualne Dyrektora KIS z dnia 22 października 2018 r., nr IPPB5/423-633/14-5/PW; 3 stycznia 2019 r., nr 0111- KDIB1-2.4010.455.2018.1.MM; 29 stycznia 2019 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.502.2018.1.BK; 5 lutego 2019 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.548. 2018.1.AN; oraz 8 lutego 2019 r., nr 0111-KDIB2-3.4010.382.2018. 1.LG) niewątpliwie jest korzystna dla podatników.

Polecamy: Zintegrowany kurs na samodzielnego księgowego (od podstaw do specjalisty)

Autor: Jolanta Romanowicz - wykładowca na kursach organizowanych przez Akademię Prawa Pracy i Rachunkowości CEDOZ